"ΚΑΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΘΑ ΔΕΙΣ" στη Μάνδρα Μπλόκου Κοκκινιάς

Η Λέσχη Ανάγνωσης του Δήμου Νίκαιας - Αγ. Ι . Ρέντη παρουσίασε το βιβλίο του Χρήστου Οικονόμου «ΚΑΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΘΑ ΔΕΙΣ» (εκδόσεις ΠΟΛΙΣ)  την Πέμπτη 18 Απριλίου και ώρα 19.30 στην Μάνδρα του Μπλόκου της Κοκκινιάς.

Ο συγγραφέας μίλησε για το βιβλίο, τους πρωταγωνιστές των διηγημάτων του και την περιπέτεια της γραφής. Επιλεγμένα διηγήματα διάβασε η ηθοποιός Ματίνα Ντούσκου και αποσπάσματα από τον Κύκλο τραγουδιών για την Ελένη του Μάνου Χατζιδάκι απέδωσαν σε διασκευή για δυο κιθάρες οι μουσικοί του Δημοτικού Ωδείου Νίκαιας - Αγ. Ι. Ρέντη Νίκος Χατζηελευθερίου και Ειρήνη Κώνστα. Την επιμέλεια, τον συντονισμό και την παρουσίαση της εκδήλωσης είχε η Ειρήνη Ρηνιώτη. 

Από το Άρωμα της νοσταλγίας στη Φραγή της επικοινωνίας

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΔΕΝΔΡΙΝΟΥ

(Οι ομιλητές. Από αριστερά: Ελένη Πατσιατζή - Πηνελόπη Κουφοπούλου - Δημήτρης Χριστόπουλος - Άννα Φραγκεδάκη - Μυτιληναίου)

Ο συγγραφέας Γεράσιμος Δενδρινός διαβάζει διήγημά του

Η διευθύντρια του Ζαννείου Πρoτύπου-Πειραματικού Λυκείου, κυρία Μ. Κατσικαλή απευθύνει χαιρετισμό στους προσκεκλημένους 

Οι μαθητές του σχολείου μας: Κ. Ματθαίου - Α. Λεοντίνης - Σ. Νιάρχος πλαισιώνουν μουσικά τη βραδιά.

Ο φιλόλογος Γεράσιμος Δενδρινός έχει εκδώσει τα παρακάτω λογοτεχνικά βιβλία: 1) Ένα πακέτο “Άρωμα”, 1η έκδοση Ρόπτρον, Αθήνα, 1992, συλλογή διηγημάτων, (έκδοση βελτιωμένη, Κέδρος, Αθήνα 1995), 2) "Χαιρετίσματα από το νότο", Οδυσσέας, Αθήνα 1994³ μυθιστόρημα, (έκδοση βελτιωμένη, Κέδρος, Αθήνα 2003) στο οποίο βασίστηκε το σενάριο της ταινίας του Δημήτρη Μακρή, "Χαιρέτα μας τον πλάτανο", που διαγωνίστηκε στο 2004 στο 54ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, 3) "Ματίας ντελ Ρίος - Ημερολόγια", Οδυσσέας, Αθήνα 1995 – ψευδοημερολόγιο – (έκδοση βελτιωμένη, Κέδρος, Αθήνα 2006) 4) "Απέραντες συνοικίες", μυθιστόρημα, Κέδρος, Αθήνα 2002, 5) "Άλκης", μυθιστόρημα, Μεταίχμιο, Αθήνα 2003, (είχε προταθεί για το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος 2004) και το πλέον πρόσφατο 6) "Φραγή εισερχομένων κλήσεων", μυθιστόρημα, Μεταίχμιο, Αθήνα 2006, με το οποίο εγκαινιάζει το λεγόμενο «γυμνασιακό-λυκειακό μυθιστόρημα». Το μυθιστόρημα αυτό έχει σαν θέμα τον ματαιωμένο έρωτα. Πρόκειται για «μια ιστορία», όπως διαβάζομε στο οπισθόφυλλο, «η οποία συνθέτει έναν ύμνο στην αγάπη χωρίς ανταπόκριση, στον βουβό μονόπλευρο έρωτα».

Ευκαιριακά ασχολείται με τη Λατινική και τη Βυζαντινή Φιλολογία, με τη ζωγραφική, ειδικά με την τέχνη του κολάζ.

Τα έτη 1988-1990 υπήρξε μόνιμος συνεργάτης του λογοτεχνικού περιοδικού του Πειραιά "Το Παραμιλητό", (δεν κυκλοφορεί πια), όπου δημοσίευσε σε πολλά τεύχη ποιήματα και πεζά του καθώς και μεταφράσεις κειμένων από τη Λατινική Γραμματεία. Κατά καιρούς συνεργάστηκε με τα λογοτεχνικά περιοδικά Πλανόδιον, Ανακύκληση, Λέξη, Εντευκτήριο και Διαβάζω, καθώς επίσης και με το περιοδικό Βυζαντινός Δόμος, όπου στο τεύχος 5-6 (1991-2), δημοσίευσε το "Υπομνηστικόν" του Μιχαήλ Χωνιάτη (Εισαγωγή – απόδοση στα νεοελληνικά – σχόλια).

Αραιά και πού κατά το διάστημα 1995-1998 αρθρογραφούσε στην εφημερίδα "Κυριακάτικο Έθνος".

Το 2006 συμμετείχε με κείμενό του, βασισμένο στο χιούμορ του πεζογράφου Γιώργου Ιωάννου, στο αφιέρωμα "Με τον ρυθμό της ψυχής" που εξέδωσε ο «Κέδρος» και επίσης με κείμενό του σχετικό με το ποδόσφαιρο που εξέδωσαν οι εκδόσεις «Μεταίχμιο» συμμετείχε το 2010 μαζί με άλλους σύγχρονους Έλληνες συγγραφείς στον τόμο Αρχίζει το ματς. Το ποδόσφαιρο στη λογοτεχνία.

Το παρόν έτος στο λογοτεχνικό τεύχος "Οδός Πανός" αριθ. 151, αφιερωμένο στον Έντγκαρ Άλαν Πόε, δημοσίευσε μεταφρασμένες και σχολιασμένες δύο επιστολές του Λατίνου συγγραφέα Πλίνιου του Νεότερου προς τον φίλο του, τον ιστορικό, Τάκιτο. Από το 2004 είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Συγγραφέων.

Λογοτεχνική βραδιά

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Το Ζάννειο Πρότυπο Πειραματικό Λύκειο σας προσκαλεί σε μια λογοτεχνική βραδιά αφιερωμένη στα τοπία και τους ήρωες των βιβλίων του Γεράσιμου Δενδρινού, του γνωστού Πειραιώτη συγγραφέα και αγαπημένου δασκάλου.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί, παρουσία του ιδίου, την Τετάρτη 13 Μαρτίου στις 19:00, στο θέατρο του σχολείου μας (4ος όροφος), Κολοκοτρώνη 6, Πειραιάς.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Πατσιατζή Ελένη, «Η λογοτεχνία της πόλης. Περίπτωση Γεράσιμου Δενδρινού».

Φραγκεδάκη - Μυτιληναίου  Άννα, «Η ανα-βίωση του βιώματος∙ με αφορμή κείμενα του Γεράσιμου Δενδρινού λόγος περί Βιωμάτων Κοινών και Συναισθημάτων».

Κουφοπούλου Πηνελόπη, «Ἔρωτες ἐν κρυπτῷ καὶ παραβύστῳ».

Χριστόπουλος Δημήτρης, «Τι απέγινε ο Άλκης».

♫  Την εκδήλωση θα πλαισιώσουν με μουσική και τραγούδια μαθητές του Λυκείου μας.
 

Θεατρικές γέφυρες teen spirit

Ένας πανελλήνιος θεσμός για τους εφήβους
Τμήμα Εφηβικού Θεάτρου, ΛΥΚΟΦΩΣ-teen spirit

Ομάδες εφήβων σε έξι πόλεις της Ελλάδας (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Καλαμάτα, Κέρκυρα, Κομοτηνή, Πάτρα), συγγράφουν, με τη βοήθεια και την καθοδήγηση διακεκριμένων θεατρικών συγγραφέων και σε συνεργασία με τα Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα, θεατρικά κείμενα τα οποία στην συνέχεια ανεβάζουν στην Αθήνα στα πλαίσια ενός Πανελλήνιου θεατρικού φεστιβάλ.

Περισσότερα: εδώ

Μια μέρα αντιφασιστικής μνήμης

17 Αυγούστου 1944

Μπλόκο Κοκκινιάς

... 40 μέρες μετά

Άρης Αλεξάνδρου, "Μέσα στις πέτρες"

Κι όμως δεν αυτοκτόνησα.
Είδατε ποτέ κανέναν έλατο να κατεβαίνει μοναχός του
στο πριονιστήριο;
Η θέση μας είναι εδώ σ’ αυτό το δάσος
με τα κλαδιά κομμένα μισοκαμένους τους κορμούς
με τις ρίζες σφηνωμένες μέσ’ στις πέτρες.

Ο χώρος...

Στο παλιό ταπητουργείο της Οριεντάλ Κάρπετ, το οποίο λειτούργησε στην Κοκκινιά από το 1929 και παρέμεινε ανενεργό την περίοδο της Κατοχής, εκτελέστηκαν - στις 17 Αυγούστου 1944 -, καθ' υπόδειξη κουκουλοφόρων προδοτών, 74 πολίτες, αγωνιστές και αγωνίστριες που μετείχαν ενεργά στην Αντίσταση. Η αυλαία της τραγωδίας έπεσε στις 24 Σεπτεμβρίου 1944, όταν οι Γερμανοί πολυβόλησαν - από το λόφο της δεξαμενής -το συγκεντρωμένο πλήθος που βρισκόταν στην παλτεία της Οσίας Ξένης, με αφορμή το σαραντάμερο μνημόσυνο για τα θύματα του Μπλόκου, σκοτώνοντας άλλους 8 δημότες.

Η εκδήλωση...
Την Κυριακή 23 Σεπτεμβρίου ο Δήμος Νίκαιας - Αγ. Ι. Ρέντη διοργάνωσε ποιητική εκδήλωση τιμής και μνήμης για τα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας. Την εκδήλωση παρουσίασε η ποιήτρια Ειρήνη Ρηνιώτη, η οποία διάβασε ποιήματα των ποιητών: Τίτου Πατρίκιου, Άρη Αλεξάνδρου, Μιχάλη Κατσαρού, Μανόλη Αναγνωστάκη, Τάσου Λειβαδίτη, Πάνου Θασίτη.

Δείτε το βίντεο (εδώ)

Διάβασαν ποιήματά τους οι ποιητές...
Λένα Καλλέργη
Ευτυχία Αλεξάνδρα Λουκίδου
Γιώργος Μαρκόπουλος
Γιώργος Μπλάνας
Γιώργος Παναγιωτίδης
Κώστας Παπαγεωργίου
Βασίλης Ρούβαλης
Δήμητρα Χριστοδούλου

Αφηγήθηκε τα γεγονότα ο ποιητής Τίτος Πατρίκιος

Ερμήνευσε...

Το μουσικό σύνολο Guitarte

Τα γεγονότα...

Κοντά στις 2:30 το πρωί ξεκινά το δράμα της ομαδικής σφαγής που θα ακολουθήσει όταν ανέβει ο ήλιος ψηλά. Δεκάδες γερμανικά καμιόνια περικυκλώνουν τις γύρω περιοχές που περικλείουν την Κοκκινιά, από Κορυδαλλό, Αιγάλεω, Δαφνί και Ρέντη μέχρι Κερατσίνι, Φάληρο και Πειραιά, ο κλοιός σφίγγει. Μαζί με τους Ναζί κατακτητές καταφθάνει στην προσφυγούπολη του Πειραιά, τη «Μικρή Μόσχα», όπως είχαν βαπτίσει την Κοκκινιά, και το μηχανοκίνητο τμήμα του δοσίλογου Ν. Μπουραντά. Περί τους 3.000 βαριά οπλισμένους με πολυβόλα, όλμους, μυδράλια, ταχυβόλα, αυτόματα, Γερμανούς και Έλληνες ταγματασφαλίτες κυκλώνουν την πόλη που εκείνη την ώρα κοιμάται.

Μετά τις 6:00 π.μ. ακούγονται τα «χωνιά» στους δρόμους της Κοκκινιάς. Όχι τα χωνιά της ΕΠΟΝ και του ΕΛΑΣ που καλούσαν κάθε τόσο τον Κοκκινιώτικο λαό σε αντίσταση και του έδιναν κουράγιο, μα τα χωνιά των ταγματασφαλιτών: «Προσοχή-προσοχή! Σας μιλάνε τα τάγματα ασφαλείας. Όλοι οι άνδρες από 14-60 ετών να πάνε στην πλατεία της Οσίας Ξένης για έλεγχο ταυτοτήτων. Όσοι πιαστούν στα σπίτια τους θα τουφεκίζονται επί τόπου». Πανικός σε κάθε σπίτι και σε κάθε δρόμο της πόλης. Μερικοί κρύβονται όπως-όπως σε στέγες, καταπακτές, πηγάδια, όπου βρουν. Με υποκόπανους γκρεμίζονται οι πόρτες των φτωχών παραγκόσπιτων και με βρισιές και κλωτσιές σέρνονται κυριολεκτικά προς τον τόπο του Μαρτυρίου, εκατοντάδες συμπολίτες μας αγωνιστές. Αρκετοί ήταν εκείνοι που δεν υπάκουσαν στην εντολή και εκτελέστηκαν επί τόπου στα σπίτια τους.

Οι γυναίκες με τα παιδιά κλαίνε και οδύρονται ακολουθώντας με αγωνία τους δικούς τους ανθρώπους. Οι Γερμανοί αρχίζουν να καίνε τα σπίτια. Οι ταγματασφαλίτες μπαίνουν στα σπίτια και αρπάζουν ότι βρουν, καταστρέφουν, καίνε, βρίζουν και χτυπούν τα γυναικόπαιδα. Η μικρή αντίσταση που πρόλαβαν να δεχτούν από ομάδες ΕΛΑΣιτών πνίγεται στο αίμα. Οι πρώτοι νεκροί πέφτουν σε διάφορους δρόμους.

Γύρω στις 8.00 π.μ. η πλατεία της Οσίας Ξένης, αλλά και οι γύρω δρόμοι, έχουν γεμίσει από κόσμο. Περίπου 25.000 άτομα. Χωρίζονται κατά ομάδες σε πεντάδες με κενά μεταξύ τους για να μπορούν οι δήμιοι και να υποδεικνύουν όποιον θέλουν. Η εντολή είναι να κάθονται γονατιστοί με ψηλά το κεφάλι. Η ζέστη αφόρητη και αρκετοί είναι αυτοί που λιποθυμούν και ζητούν εναγωνίως λίγες σταγόνες νερό. Όσες γυναίκες προσπαθούν να πλησιάσουν τους κρατούμενους προσφέροντάς τους από τις πήλινες στάμνες λίγο νερό, κακοποιούνται μπροστά σε όλους. Οι γερμανοτσολιάδες πιάνουν δουλειά.

Στην πλατεία εμφανίζονται ελάχιστοι Κοκκινιώτες που φορούν μαύρες κουκούλες και έχουν καλυμμένα τα πρόσωπά τους. Ο ρόλος τους είναι συγκεκριμένος, ως γνήσιοι προδότες υποδεικνύουν ποιους να εκτελέσουν. Ο γνωστός χαφιές της Κοκκινιάς, Μπατράνης, διακρίνει μέσα στο πλήθος το λοχαγό του ΕΛΑΣ Αποστόλη Χατζηβασιλείου και με ειρωνεία τον χαιρετά «τα σέβη μου λοχαγέ» και δίνει το σύνθημα. Αφού με την ξιφολόγχη του βγάζουν το μάτι και του σχίζουν τα μάγουλα, τον περιφέρουν ανάμεσα στο πλήθος ζητώντας του να προδώσει. Η απάντηση του ΕΛΑΣίτη λοχαγού ήταν «Ψηλά το κεφάλι, μη φοβάστε. Δεν πρόκειται να προδώσω κανέναν». Σέρνεται για να κρεμαστεί αναίσθητος. Λίγο πριν το τέλος του ψέλλισε. «ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΕΚΔΙΚΗΣΗ»!!!.

Οι κουκουλοφόροι σαν τα φίδια σέρνονται μέσα στο πλήθος και διαλέγουν ..και ο δήμιος εκτελεί. Μέχρι να τους πάνε στον τόπο της εκτέλεσης τους βασανίζουν απάνθρωπα για να προδώσουν. Χαρακτηριστικό της ανδρείας, του υψηλού φρονήματος των εκτελεσθέντων είναι ότι λίγο πριν το θάνατο και με αντάλλαγμα την ίδια τους τη ζωή, κανείς δεν πρόδωσε άλλο συναγωνιστή του. Ενώ πολλοί ήταν αυτοί που πριν πέσουν νεκροί έδιναν θάρρος στους υπόλοιπους προτρέποντάς τους να αγωνιστούν ενάντια στο φασισμό.

Ο τόπος εκτέλεσης είναι κοντά στην πλατεία της Οσίας Ξένης στη μάντρα ενός ταπητουργείου , στη συμβολή των οδών Κιλικίας και Θειρών. Η μάντρα του υφαντουργείου Παγιασλή γεμίζει με παλικάρια. Ο Γερμανός δήμιος που βρίσκεται στο πόστο του μέσα στη Μάντρα πίνει συνέχεια ούζο και με το όπλο του συνεχώς εκτελεί. Πίνει , βρίζει, εκτελεί και συνεχώς αναφωνεί «άλλες κόμουνιστ καπούτ», («Όλοι οι κομμουνιστές θα πεθάνουν»).

Την ώρα των ομαδικών εκτελέσεων μια ομάδα ανταρτών με επικεφαλής τους την ξακουστή αντάρτισσα Διαμάντω Κουμπάκη κρύβονται στο βόρειο τμήμα της πόλης σε σπίτια συναγωνιστών τους. Ξαφνικά γερμανικά καμιόνια ζώνουν την περιοχή και αρχίζουν να καίνε τα σπίτια. Από τα 90 σπίτια της περιοχής καίγονται τα 80. Για το λόγο αυτό η συνοικία του 4ου Καραβά ονομάστηκε «Καμένα». Γύρω στις 11:00 π.μ., οι Γερμανοί πληροφορούνται ότι στη Νεάπολη προδόθηκε το κρησφύγετο μιας ομάδας του εφεδρικού ΕΛΑΣ, στην οποία συμμετείχε η Διαμάντω Κουμπάκη. Η χαρά των Γερμανών ήταν μεγάλη διότι κατάφεραν να την συλλάβουν. Καθώς τη χτυπούσαν κατευθυνόμενοι προς τη Μάντρα η Διαμάντω τους έβριζε και τους απαντούσε «σαν και εσάς προδότες εγώ έφαγα 65!». Παρά το άγριο ξυλοδαρμό της με τους υποκόπανους των όπλων, φθάνοντας στη Μάντρα του μαρτυρίου και λίγο πριν την εκτελέσουν βρήκε το κουράγιο να φωνάξει «Μια ζωή τη χρωστάμε, ας μην την πάρουν οι προδότες. Υπάρχουν χιλιάδες λεβέντες. Θα τους εκδικηθούν». Παρόμοια κατάληξη θα έχει και μια άλλη αντάρτισσα, η Αθηνά Μαύρου. Καθώς την έσερναν βίαια στην Οσία Ξένη, για να μαρτυρήσει όσους γνώριζε, φώναξε: «αδέλφια το κεφάλι ψηλά, δε γνωρίζω κανέναν και ας με φάει το βόλι του Γερμανού».

Την ώρα που η Κουμπάκη και η Μαύρου έπεφταν στα χέρια των Γερμανών για να βρουν τραγικό θάνατο στην ίδια περιοχή μια ομάδα ΕΛΑΣιτών με επικεφαλής το Θεόδωρο Μακρή συνεχίζει να δίνει γενναία μάχη. Κάποιοι από αυτούς κατάφεραν να διαφύγουν από το γερμανικό κλοιό. Νεκροί πέφτουν ο Θεόδωρος Μακρής και ο Ιταλός Αντιφασίστας που είχε προσχωρήσει στον ΕΛΑΣ Νίνο ή Πέτρος.

Στην πλατεία Οσίας Ξένης συνεχίζεται η τραγωδία. Εκατοντάδες γυναίκες προσπαθούν να ανακουφίσουν τον πόνο των αγωνιστών και με στάμνες κουβαλούν λίγο νερό και λίγο ψωμί. Οι δήμιοι σπάνε τις στάμνες, κλωτσάνε τις γυναίκες και βρίζουν.. Τα παιδιά κλαίνε και σπαράζουν: Η ζέστη, η δίψα, ο φόβος έχει σκεπάσει τα πρόσωπα ψυχές όλων. Οι Γερμανοί και οι ντόπιοι συνεργάτες τους χαμογελούν σαρκαστικά. Η αγωνία της διαλογής συνεχίζεται, οι ριπές στη Μάντρα συνεχίζονται, το Μαρτύριο τελειωμό δεν έχει. Τη στιγμή αυτή ξεχωρίζει ο ηρωισμός του αγωνιστή Κώστα Περιβόλα ο οποίος, την ώρα που τον διαλέγουν για εκτέλεση, ορμά πάνω στον χαφιέ Ι.Πλυντζανόπουλο, τον έπιασε από το λαιμό και του βγάζει την κουκούλα. Ο δήμιος προλαβαίνει και τον εκτελεί επί τόπου. Λίγο μετά το μεσημέρι σταματούν οι εκτελέσεις.

Έχουν προηγηθεί κι άλλες ομαδικές εκτελέσεις στα Καμένα, στη συμβολή των οδών Ακροπόλεως και Αρτέμιδος. Εκεί εκτελούνται 46 οι οποίοι μεταφέρθηκαν στην περιοχή με καμιόνια από την Οσία Ξένη.

Στο χώρο της Μάντρας η εικόνα είναι αποτρόπαια. Σωρός τα πτώματα, τσουβαλιασμένα το ένα πάνω από το άλλο. Το αίμα δύο πήχες έγλυφε το πάτωμα. Οι Γερμανοί δίνουν διαταγή στους κουκουλοφόρους να σκυλέψουν τους νεκρούς. Τα ανθρωπόμορφα κτήνη ορμούν πάνω στα κουφάρια των ηρώων και αρχίζουν να τους παίρνουν ότι αντικείμενα αξίας είχαν πάνω τους. Ρολόγια, δαχτυλίδια , βέρες κ.α. Δεν πρόλαβαν να ολοκληρώσουν το αποτρόπαιο ανοσιούργημά τους και οι ίδιοι οι Γερμανοί εκτέλεσαν κάποιους από αυτούς επί τόπου..

Η αυλαία αυτής της τραγωδίας έκλεισε γύρω στις 6:00 μ.μ. με ένα ξεδιάλεγμα περίπου 8.000 Κοκκινιωτών ομήρων. Ένα τεράστιο ανθρώπινο ποτάμι ξεκίνησε από την Κοκκινιά για το στρατόπεδο του Χαϊδαρίου. Οι όμηροι οδηγούνται, σε φάλαγγα ανά τέσσερις, και σ΄ αυτή την απόσταση, περίπου 7 χιλιομέτρων όσοι πέφτουν κάτω από την εξάντληση, τη δίψα ή τη ζέστη, βασανίζονται αμέσως. Σε όλους τους δρόμους της Κοκκινιάς ακούς μόνο κλάματα μανάδων, συζύγων και παιδιών, ενώ από παντού ρέει αίμα και η πόλη μυρίζει θάνατο.

Όπως αναφέρει ο μαχητής του ΕΛΑΣ Αγ. Σοφίας Πειραιά, Μιχάλης Γρηγοράκης, ο οποίος συμμετείχε σ΄ αυτήν την πορεία, ένας από τους ταγματασφαλίτες που τους συνόδευαν, καθ΄ όλη τη διαδρομή φώναζε «Η Κοκκινιά δεν είναι εδώ. Η Γερμανία είναι εδώ. Πάρτε το χαμπάρι και θα πεθάνετε όλοι σας». Από το Χαϊδάρι γύρω στα 1.800 άτομα σέρνονται στα κολαστήρια της Γερμανίας. Κοκκινιώτες κλείστηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης στο Μανχάϊμ, Νταχάου, Μπούνχεβαλντ, Μπίπλις, Άουσβιτς και αλλού.

ΠΗΓΗ: http://www.left.gr/article.php?id=5830

Το ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ για το μπλόκο της Κοκκινιάς (εδώ)

17 Αυγούστου 1944: Το μπλόκο της Κοκκινιάς - 68 χρόνια μετά

Εξαιρετικό του υλικό του Γιάννη Αναγνωστόπουλου που φιλοξενεί η Alfavita.

Ήταν 17 Αυγούστου 1944. Περίπου στις 2.30 το πρωί δεκάδες γερμανικά καμιόνια περικυκλώνουν τις γύρω από την Κοκκινιά περιοχές - από Κορυδαλλό, Αιγάλεω, Δαφνί, Ρέντη, μέχρι Κερατσίνι, Φάληρο και Πειραιά. Μαζί με τους ναζί κατακτητές, καταφθάνει στην προσφυγούπολη, τη «Μικρή Μόσχα», όπως χαρακτηριζόταν η Κοκκινιά, το μηχανοκίνητο τμήμα του δοσίλογου Ν. Μπουραντά. Περίπου 3.000 οπλισμένοι με πολυβόλα, όλμους, μυδράλια, ταχυβόλα, αυτόματα. Γερμανοί και ταγματασφαλίτες κυκλώνουν την πόλη. Επικεφαλής είναι ο συνταγματάρχης Ι. Πλυντζανόπουλος, ο ταγματάρχης Γιώργος Σγούρος και ο διοικητής του μηχανοκίνητου τμήματος της Αστυνομίας Νίκος Μπουραντάς. Στις 6 π.μ. ακούγονται χωνιά στους δρόμους της Κοκκινιάς. Ηταν χωνιά των ταγματασφαλιτών:

«Προσοχή - προσοχή! Σας μιλάνε τα τάγματα ασφαλείας. Ολοι οι άνδρες από 14-60 ετών να πάνε στην πλατεία της Οσίας Ξένης για έλεγχο ταυτοτήτων. Οσοι πιαστούν στα σπίτια τους θα τουφεκίζονται επί τόπου!».

Η συνέχεια εδώ: http://www.alfavita.gr/artro.php?id=71009

Εκδήλωση με επιζώντες του Ολοκαυτώματος στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών την Τρίτη 29 Μαΐου 2012

Μας γνωστοποιήθηκε η παρακάτω πρόσκληση του καθηγητή Νεότερης Ιστορίας του Παν/μίου Αθηνών Χ. Φλάισερ και θεωρούμε πως αξίζει να τη γνωρίζετε.

Πρόσκληση σε συνάντηση με επιζώντες του Ολοκαυτώματος
ΑΙΘΟΥΣΑ 315, Τρίτη 29 Μαΐου, 6-9
Το υψηλό ποσοστό της «Χρυσής Αυγής» μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου αλλάζει τα δεδομένα στον πολιτικό χάρτη της χώρας. Η ορμητική εμφάνιση του νεοναζισμού στο προσκήνιο, οι συνεχείς εμφανίσεις μελών της Χ.Α. στα μέσα ενημέρωσης με ελλιπή και ανεπαρκέστατη αντιμετώπιση από τους δημοσιογράφους, το νέο κύμα ρατσιστικής βίας, αποτελούν τεράστιο ζήτημα που απαιτεί άμεσες ενέργειες. Ο «αρχηγός» της Χ.Α. πρόσφατα σε δημοφιλή εκπομπή μεγάλου καναλιού αρνήθηκε την ύπαρξη του Ολοκαυτώματος, χωρίς καμία αντίδραση από τον, κατά τα άλλα συμπαθέστατο, δημοσιογράφο. Στην πορεία προς τις εκλογές του Ιουνίου ελπίδα όλων είναι να κατέβουν τα ποσοστά του νεοναζιστικού αυτού μορφώματος. Ως ιστορικός που 40 χρόνια ασχολούμαι με αυτή την ζοφερή περίοδο και τις έως σήμερα ποικιλόμορφες συνέπειές της, αισθάνομαι πως οφείλω να δράσω. Ένα πρώτο βήμα είναι να δοθεί ο λόγος στους μάρτυρες, και μάλιστα σε έναν χώρο στον οποίο καλλιεργείται η παιδεία και η γνώση, το πανεπιστήμιο. Προς την κατεύθυνση αυτή, σχεδιάζω και άλλες δράσεις μελλοντικά. Καλέσαμε λοιπόν τρεις επιζώντες, την κυρία Ροζίνα Ασέρ Πάρδο και τους κκ. Ισαάκ Μιζάν και Αλέξανδρο Σιμχά να μας μιλήσουν για την εμπειρία τους στη διάρκεια του Β'. Π.Π.
Θεωρώ σημαντική την παρουσία φοιτητών όλων των βαθμίδων, προπτυχιακού και μεταπτυχιακού επιπέδου, αλλά και συναδέλφων. Κατά συνέπεια, θα σας παρακαλούσα να γνωστοποιήσετε αυτή την ανακοίνωση προς όποια κατεύθυνση θεωρείτε πως θα ενδιαφερθεί. Γνωρίζουμε όλοι πόσα λίγα διδάσκονται στα σχολεία, αλλά και στα πανεπιστήμια για τη δεκαετία του '40. Με τις προσπάθειές μου εισήχθη, μόλις αρχές δεκαετίας του '80, η διδασκαλία της περιόδου στα ΑΕΙ, αισθάνομαι όμως πως τώρα, στη συγχρονία, πρέπει να γίνουν πολλά ακόμα για να μπει (ή να παραμείνει...) η διδασκαλία της περιόδου «για τα καλά» στα πανεπιστημιακά προγράμματα ....
Να σας υπενθυμίσω πως από το Νοέμβριο του 2011 έχουμε αποκτήσει στη Φιλοσοφική, στο εργαστήριο Πληροφορικής του 8ου ορόφου, πρόσβαση στο μεγαλύτερο οπτικοακουστικό αρχείο μαρτυριών Ολοκαυτώματος του κόσμου, το Visual History Archive της Shoah Foundation του University Southern California.
Πληροφορίες για την εκδήλωση: ΑΙΘΟΥΣΑ 315, Τρίτη 29 Μαΐου, 6-9.
Συναδελφικά και φιλικά,
Χάγκεν Φλάισερ